You are hereजिज्ञासा म्हणजेच मुमुक्षा / जिज्ञासा म्हणजेच मुमुक्षा

जिज्ञासा म्हणजेच मुमुक्षा


    मोक्ष व्हावयाचा, मुक्तता व्हावयाची ती अज्ञानाच्या पाशातून.
    अज्ञान हेच खरे बंधन.
    वासनादेखील अज्ञानाचाच एक अवतार आहे. वासना शुद्ध अज्ञानापेक्षा अधिक प्रभावी असतात.
    अज्ञान म्हणजे ज्ञानाचा अभाव नव्हे.
    अज्ञान ही एक स्वतंत्र शक्ती मानणे अधिक संयुक्तिक आहे.
    अज्ञान हे वासनेच्या दुर्गावतारांत प्रकट होते तेव्हा त्याची शक्ती सहस्त्रगुणित होते.
    वासनेच्या चंड-शक्तीवर विजय मिळविण्याचे सामर्थ्य एकट्या ज्ञानतत्त्वालाच आहे.
    एका वासनेने दुसर्‍या वासनेला जिंकता येत नाही.
    सत्‌वासना विजयी व्हावयास ज्ञानाचा हस्तावलंब घ्यावा लागतो.
    असत्‌वासनेची ऊर्मी नुसत्या सत्‌ वासनेने पराभूत होत नाही.
    किंबहुना, प्रत्येक विलोभनाचे वेळी, प्रत्येक असत्‌ वासनेच्या उर्मीबरोबर सद्भावनेचे साहचर्य असतेच. म्हणजे दुसर्‍या शब्दांत सत् व असत् नेहमी असते. मात्र सत्‌-असत् ‘विवेक’ नसतो. ज्ञानाच्या दीपकलिकेचा अभाव असतो.
    सत्‌‌वासनेला देखील स्वयंप्रभशक्ती नसते. केवळ ज्ञान हेच एक स्वयंप्रकाश, स्वयंसिद्ध व स्वत:प्रमाण असे तत्त्व आहे.
    ज्ञान हेच विमोचक किंबहुना साक्षात मुक्तीस्वरूपच आहे.
    ज्ञानाने वासनावस्तूचे विश्लेषण होताच वासनेची आक्रमक शक्ती लुळी पडते.
    ज्ञानबिंबांच्या कोटिसूर्य प्रकाशांत कोठलेही विलोभन निश्चेष्ट होऊन त्याच्या शवच्छेदनाची क्रिया सहजासहजी घडून जाते.
    पर-वैराग्य ते हेच, मोक्ष म्हणतात तो हाच.
    सर्व साकार वासनांचे म्हणजेच सर्व कर्मांचे भस्म करणारा ज्ञानाग्नी प्रज्वलित केल्याशिवाय वासनांच्या विश्वपाशांतून कोणीही आणि केव्हाही मुक्त होऊ शकत नाही.

ॐ ॐ ॐ

Facebook page

We have a page on facebook "Maharshi Vinod Publications.
You can join us.

श्रीगुरुपादुकोदयस्तोत्रम्


आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव।
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व।
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व।
प्रसादचिन्ह श्री-श्री-श्रीविद्येचें।।१।।

परा, परापरा, अपरा।
श्रीगुरूपुजा ही त्रिशिरा।
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा।
ओष्ठविण्याचा समय हा।।२।।

‘अपरा’ आराधनेंत भेद-ग्रह-स्थिती।
‘परापरा’ अवस्थेंत भेद-अग्रह-वृत्ती।
‘परा’ अवस्थानांत अभेद-स्फूर्ती।
श्रीगुरूपुजेची पादुका ही।।३।।

आदिभान हें परात्परगुरुबीज।
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज।
जीवूजीवूचा पहिला परिव्राज।
गुरूपादुकेचें आलोचन ।।४।।

एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म।
तेथ निष्कलेचे निजशक्तीधाम।
निर्झरले व्यापिनीचे श्यामव्योम।
अमृतमेघ वोसंडला।।५।।

चतुष्कोणी देवतात्म्यांचे उगमस्थान।
बिंदुस्थली अमृतसिद्धीचें अनुभावन।
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन।
श्रीगुरूविद्येचा सहजाचार हा।।६।।

‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती।
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती।
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती।
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान।।७।।

‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन।
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन।
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण।
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव।।८।।

चित्गगन-चंद्रिकेची फेसाळली जान्हवी।
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी।
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी।
श्रीपादुकोदय स्तोत्र हें ।।९।।

श्रीनवशुक्तिकांचा सम्यक् समुल्लेख।
येथ दशोपनिषद्रहस्याचे महावार्तिक।
आदिकृपेचा जणुं संतताभिषेक।
श्रीगुरूपादुकोदयस्तोत्रम्।।१०।।

।।इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्।।
------------------------------

You may keep up to date with our updates by subscribing to RSS feed of this website. RSS Feed is available at www.maharshivinod.org/rss.xml