You are hereअप्रकाशित अभंग नोव्हेंबर १९५८ भाग १ / अप्रकाशित अभंग नोव्हेंबर १९५८ भाग १

अप्रकाशित अभंग नोव्हेंबर १९५८ भाग १


लाकडांची शय्या गोवर्‍यांच्या गाद्या।
दहि रायाला द्या (मापझयाच) ॥
निजूं द्या त्यावरी - तया कांही काळ।
पाहुं द्या आभाळ - सुप्त नेत्री ॥
पाकळीच्या आड नाही (किाठंि दवि)।
कळूनीया येई तया जेव्हा ॥
तेव्हा मडकयांतला निखारा काढूनी।
द्या मला भडाग्नी तल्क्षणीच ॥
शून्यांत जाउंद्या मिळूनी हि शून्य।
शून्याचा अनन्य भक्त मी ॥१॥

श्वास हा शविटला जगा आशीर्वाद।
देऊनीया साद - तुला झाली ॥
चिंधड्या चिंधड्या हृदयाच्या झाल्या।
आिक्षिाही गल्यिा - दूर काठिें ॥
इष्टाचाच झाला अभाव नंतरी।
इच्छांना अंतरी - कसा ठेवू ॥
संलिि जीपवत पदवस कैसि मिााज्ू।
र्ेंाीज नुरता रुजुं - काय लागि ॥२॥

सये या चित्तांत तीच दृष्टि टाक।
जिला न ठाऊक - मुळी अश्रू ॥
तुझ्यासाठी मी सदा गाळियेले।
मनीं त्यांचे उरले - निखारे हे ॥
धगधगीत तेजा तयांच्या पाहुनी।
तुझ्या नेत्रांतुनी - गळो पाणी ॥३॥

वरी पाहूं तरी कुठे न आधार।
भोंवती अंधार दाटला हा ॥
मागें पुढे खाली जेथ तेथे रात्र।
ठेचाळते चित्त - सर्व जागीं ॥
सख्या देहा येना स्वस्थ येथे बसूं।
एकमेकां पुसूं - खेद मोद ॥४॥

जळाला हा देह विमान आगीचे।
हवे मध्ये नाचे - तेज युक्त ॥
तयांत बैसुनी - येता तुझ्याकडे।
कोण हे बडबडे - अभंगास ॥
नव्हेत ते माझे कंठगीत शब्द।
तयांशी संबंध नुरे माझा ॥५॥

गिळूनी मरणांना कृष्ण झाला काळ।
ढगांनी आभाळ - वरी जैसे ॥
काळांत जीवाचे अमरत्व तें गुप्त।
ढगी जैशी लुप्त् विद्युल्लता ॥६॥

मायेच्या जाळयांत गुंतला हा गळा ।
सारख्या या कळा लागता॥
कधीं मी सुटणार एकदा त्यातुनी।
आणि जगांतुनी अशा याही ॥
नको देवा असल्या व्यर्थ गुंतागुंती।
वृत्ति ना तुष्टती - ऐहिकांत ॥७॥

सहज त्या मानेची मोडणी मोहक।
करुनीया हांक कोण मारी ॥
डोळयांत ओतिला - दिव्य तेजोरस।
बिंबले मानस - कटाक्षांत ॥
क्षणांत दोघांच्या मनीं जें उमलले।
ते फूल हांसले चार गालीं ॥८॥

कंप तो अधरांत दिसूनीया काय।
पुन्हा नष्ट होय तुझा धीर ॥
नको बोलू सये तुझा अर्थ स्पष्ट।
बोलण्याचे कष्ट कशाला हे ॥
थरारे तो अधर तरळतो जो नेत्र।
प्रेम हे पवित्र त्यांत नाचें ॥९॥

शिलेवरी एका पडूनीया स्तब्ध।
चिंतिले प्रारब्ध - सर्व माझे ॥
क्षुद्र हें जीवित जन्म कां घेतला।
का न जीव गेला शैशवांत ॥
दास्यात डुबलेल्या मायभूमीसाठीं।
ज्वाला मुखी पोटी सुखे जावें ॥
नको हें आयुष्य कुटुंब सेवेचे।
त्याहूनी मृत्यूचें बरें सौख्य॥१०॥

१-११-५८

Facebook page

We have a page on facebook "Maharshi Vinod Publications.
You can join us.

श्रीगुरुपादुकोदयस्तोत्रम्


आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव।
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व।
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व।
प्रसादचिन्ह श्री-श्री-श्रीविद्येचें।।१।।

परा, परापरा, अपरा।
श्रीगुरूपुजा ही त्रिशिरा।
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा।
ओष्ठविण्याचा समय हा।।२।।

‘अपरा’ आराधनेंत भेद-ग्रह-स्थिती।
‘परापरा’ अवस्थेंत भेद-अग्रह-वृत्ती।
‘परा’ अवस्थानांत अभेद-स्फूर्ती।
श्रीगुरूपुजेची पादुका ही।।३।।

आदिभान हें परात्परगुरुबीज।
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज।
जीवूजीवूचा पहिला परिव्राज।
गुरूपादुकेचें आलोचन ।।४।।

एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म।
तेथ निष्कलेचे निजशक्तीधाम।
निर्झरले व्यापिनीचे श्यामव्योम।
अमृतमेघ वोसंडला।।५।।

चतुष्कोणी देवतात्म्यांचे उगमस्थान।
बिंदुस्थली अमृतसिद्धीचें अनुभावन।
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन।
श्रीगुरूविद्येचा सहजाचार हा।।६।।

‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती।
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती।
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती।
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान।।७।।

‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन।
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन।
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण।
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव।।८।।

चित्गगन-चंद्रिकेची फेसाळली जान्हवी।
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी।
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी।
श्रीपादुकोदय स्तोत्र हें ।।९।।

श्रीनवशुक्तिकांचा सम्यक् समुल्लेख।
येथ दशोपनिषद्रहस्याचे महावार्तिक।
आदिकृपेचा जणुं संतताभिषेक।
श्रीगुरूपादुकोदयस्तोत्रम्।।१०।।

।।इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्।।
------------------------------

You may keep up to date with our updates by subscribing to RSS feed of this website. RSS Feed is available at www.maharshivinod.org/rss.xml