You are hereमृत्यू हे अमरत्वाचे स्वरूप / मृत्यू हे अमरत्वाचे स्वरूप

मृत्यू हे अमरत्वाचे स्वरूप


मन ही मोहरलेली माती आहे. माती म्हणजे माळवलेले मन.सचेतन व अचेतन, जीवन व मरण एकाच तत्वाची, एकाच अर्थाची, अवस्थांतरे, वेषांतरे व भाषांतरे आहेत.
सजीव देहांतून निर्जीव नखे व केस उत्पन्न होतात! निर्जीव मातीतून व शेणांतून कृमि-कीटक उत्पन्न झालेले दिसतात!! अचेतनांत सचेतन सुप्त् असते.
सचेतनांत जडत्वाचा बीजभाव असतो.
निद्रेचा अनुभव घेणे म्हणजे मृत्यूची चव चाखणे होय. निद्रित मनुष्य प्रेक्षकाला भयानक दिसतो. पण स्वत:च्या ठिकाणी तो पूर्णानंदात असतो.
मनुष्याला स्वत: निद्रित अवस्थेत जाण्याची भीती वाटणे शक्य आहे व पुष्कळ वेळा आजारी असताना ती वाटतेही.
तसेच मृत्यूपूर्वी, जिवंत माणसाला मृत्यूची भीती वाटते - कारण मृत्यूची `कल्पना' तो मनांत आणतो व निद्रेच्या कल्पनेप्रमाणे ती भेसूर व परावर्तक वाटते. प्रत्यक्ष मृत्यूची भेट, जिवलगाच्या आलिंगनाप्रमाणे स्नेहशील व प्रेममधूर आहे.
शरीराच्या वेदना, काही मर्यादेनंतर, जीवाला प्रतीत होत नाहीत; प्रेक्षकांना मात्र त्या भयानक व असह्य दिसतात. मानवाच्या संवेदनाशक्तीला, निसर्गनिश्चित सीमा आहेत. पहाणारा पहातो व `कल्पना' करतो तितक्या त्या वेदना जीवाला होऊच शकत नाहीत.
मृत्यूच्या महाद्वारापासून आनंदाच्या गर्भागारांत जीवाचा प्रवेश होत असतो.
मृत्यूच्या अनुभवांत परमानंद आहे, हे ओळखणे तितकेसे कठीण नाही.
मृत्यूच्या कल्पनेत मात्र भेसूरता आहे.
लहान बालके आईला निजलेली पाहू शकत नाहीत. तिला उठवल्या खेरीज त्यांचे मन स्वस्थ होत नाही.
निद्रा व मृत्यू ही जुळी भावंडे आहेत.

Facebook page

We have a page on facebook "Maharshi Vinod Publications.
You can join us.

श्रीगुरुपादुकोदयस्तोत्रम्


आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव।
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व।
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व।
प्रसादचिन्ह श्री-श्री-श्रीविद्येचें।।१।।

परा, परापरा, अपरा।
श्रीगुरूपुजा ही त्रिशिरा।
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा।
ओष्ठविण्याचा समय हा।।२।।

‘अपरा’ आराधनेंत भेद-ग्रह-स्थिती।
‘परापरा’ अवस्थेंत भेद-अग्रह-वृत्ती।
‘परा’ अवस्थानांत अभेद-स्फूर्ती।
श्रीगुरूपुजेची पादुका ही।।३।।

आदिभान हें परात्परगुरुबीज।
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज।
जीवूजीवूचा पहिला परिव्राज।
गुरूपादुकेचें आलोचन ।।४।।

एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म।
तेथ निष्कलेचे निजशक्तीधाम।
निर्झरले व्यापिनीचे श्यामव्योम।
अमृतमेघ वोसंडला।।५।।

चतुष्कोणी देवतात्म्यांचे उगमस्थान।
बिंदुस्थली अमृतसिद्धीचें अनुभावन।
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन।
श्रीगुरूविद्येचा सहजाचार हा।।६।।

‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती।
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती।
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती।
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान।।७।।

‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन।
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन।
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण।
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव।।८।।

चित्गगन-चंद्रिकेची फेसाळली जान्हवी।
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी।
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी।
श्रीपादुकोदय स्तोत्र हें ।।९।।

श्रीनवशुक्तिकांचा सम्यक् समुल्लेख।
येथ दशोपनिषद्रहस्याचे महावार्तिक।
आदिकृपेचा जणुं संतताभिषेक।
श्रीगुरूपादुकोदयस्तोत्रम्।।१०।।

।।इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्।।
------------------------------

You may keep up to date with our updates by subscribing to RSS feed of this website. RSS Feed is available at www.maharshivinod.org/rss.xml