You are hereविचार म्हणजे काय? (पूर्वार्ध) / विचार म्हणजे काय? (पूर्वार्ध)

विचार म्हणजे काय? (पूर्वार्ध)


    उच्चोत्तम विचारांचे दाणे रक्तात भिजत घालावे लागतात - तरच त्यांना कोंब फ़ुटतो.
    रक्त हे जीवनाचे प्रात्यक्षिक व प्रतीक आहे.
    जीवन रक्तातून वहाते, रक्तात सळसळते, रक्ताने पुष्ट होते, रक्तात थिजते व रक्तातच नष्ट पावून पुनश्च नवजीवनात अवतीर्ण होते.
    रक्तात जन्मलेले विचार जीवनाला पराक्रमची उष्णिमा आणतात.
    केवळ वाचनाने व अध्ययनाने, मेंदूत जन्मलेले विचार मेंदूतच कुजून जातात.
    मेंदूत उद्‌भवणारे विचार हृदयाच्या स्पंदनांचा ताल ऐकू लागले, शकले तरच त्यांना चैतन्य लाभते; एरवी ते केसाखालच्या कवटीत मृतप्राय पडलेले रहातात.
    रक्तमांसाच्या चिखलात जेव्हा विशाल विचारांची बीजे रोवावी तेव्हा, आणि तेव्हाच हृदयपालट होऊ शकतो.
    धमन्यांमधून विचार उद्‌भवले तर, त्यांची शक्ती विश्वविजयी असते. त्यांचा प्रतिकार करण्याचे सामर्थ्य प्रत्यक्ष परमेश्वरालाही असत नाही.
    परम-ईश्वर तरी कोण आहे?
    ईश म्हणजे सत्तावान, सामर्थ्यशील तत्त्व आणि शक्तीचा साक्षात्कार-रक्तात सिद्ध होत असतो.
    सूर्यनारायण, प्रथमत: रक्तपान करतो. म्हणूनच त्याला तीव्र संवेग लाभतो व अथांग नभोवितानाचे आक्रमण करता येते. ही कवीकल्पना असली तरी जीवनातले सत्य प्रकटविणारी आहे.
    रक्तातूनच अनुरक्ती म्हणजे प्रीती आणि भक्तीही निर्माण होते.
    भावनांची, मनोविकारांची व विचारशक्तीची नामरूपे अनंत असली तरी सर्वांची गंगोत्री, मूळ उगम, मूळ मानवी रक्ताच्या जाह्नवीत आहे. रक्ताने अभिषिक्त झालेली ज्ञानेश्वरी-ज्ञानशक्ती क्रियाशक्तीत रूपांतरित होऊ शकते.
    पाण्यापेक्षा रक्त घनतर असते म्हणून क्रांतीवीर ध्येयसूर्याला रक्ताचे अर्घ्यदान करतात.
    क्राम्तीवीरच काय, शांतीवीरदेखील स्वत:च्या रक्ताने शिजवलेली परिपक्व प्रज्ञा नैवेद्य म्हणून मानवतेला समर्पण करतात. तेव्हाच अभिनव युगधर्माचा अवतार होतो.
    रक्ताचा टिळा लावल्याबरोबर पुरुषोत्तमाचा पुरुषाकार कोठल्याही मानवाच्या अंतरंगात संचार करू शकतो.
    विशाल स्वप्ने साकार करावयाची असतील तर रक्ताने विचार करण्याचे कला-तंत्र शिकलेच पाहिजे. भेकडपणाने, चोरटेपणाने रक्तपात करीत सुटणे म्हणजे रक्ताने विचार करने नव्हे.
    उच्चोतुंग विशाल जीवनाचे स्वप्न रक्तात भिनविले पाहिजे. सहजीविका व सहशांती स्वत:च्या धमन्यांतून नाचली पाहिजे.
    तेव्हाच ती वास्तवतेत अवतरेल.

ॐ ॐ ॐ

Facebook page

We have a page on facebook "Maharshi Vinod Publications.
You can join us.

श्रीगुरुपादुकोदयस्तोत्रम्


आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव।
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व।
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व।
प्रसादचिन्ह श्री-श्री-श्रीविद्येचें।।१।।

परा, परापरा, अपरा।
श्रीगुरूपुजा ही त्रिशिरा।
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा।
ओष्ठविण्याचा समय हा।।२।।

‘अपरा’ आराधनेंत भेद-ग्रह-स्थिती।
‘परापरा’ अवस्थेंत भेद-अग्रह-वृत्ती।
‘परा’ अवस्थानांत अभेद-स्फूर्ती।
श्रीगुरूपुजेची पादुका ही।।३।।

आदिभान हें परात्परगुरुबीज।
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज।
जीवूजीवूचा पहिला परिव्राज।
गुरूपादुकेचें आलोचन ।।४।।

एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म।
तेथ निष्कलेचे निजशक्तीधाम।
निर्झरले व्यापिनीचे श्यामव्योम।
अमृतमेघ वोसंडला।।५।।

चतुष्कोणी देवतात्म्यांचे उगमस्थान।
बिंदुस्थली अमृतसिद्धीचें अनुभावन।
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन।
श्रीगुरूविद्येचा सहजाचार हा।।६।।

‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती।
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती।
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती।
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान।।७।।

‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन।
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन।
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण।
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव।।८।।

चित्गगन-चंद्रिकेची फेसाळली जान्हवी।
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी।
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी।
श्रीपादुकोदय स्तोत्र हें ।।९।।

श्रीनवशुक्तिकांचा सम्यक् समुल्लेख।
येथ दशोपनिषद्रहस्याचे महावार्तिक।
आदिकृपेचा जणुं संतताभिषेक।
श्रीगुरूपादुकोदयस्तोत्रम्।।१०।।

।।इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्।।
------------------------------

You may keep up to date with our updates by subscribing to RSS feed of this website. RSS Feed is available at www.maharshivinod.org/rss.xml