You are hereप्रकाशित साहित्य

प्रकाशित साहित्य


जीवनाचा अर्थ (पूर्वार्ध)

जीवनाचा अर्थ (पूर्वार्ध)

पान १२३/४८

रखरखीत ऊन, सावली ना कोठें
लागते पावलीं, जणू आग
मनाचा संताप, होउनी निर्दये
जीव पोळे सये, अनंतते
सोसतो हा त्रास, नव्हे प्रेमासाठी
जीव माझा हट्टी, जन्मतांच
आचरावें व्रत, जें जें अंगीकृत
म्हणूनी भोगित, कष्ट सारे

पान १२१/४६

कोठल्या कोठेच, नाहीसा झालास
इच्छांच्या खुणेस, भुलावलो
मृगजळामागे, जन्मोजन्मी गेलो
कोठेही स्थिरलो, नव्हे कदा
शैल ते सुखाचे, दुःखाच्या त्या द‍या
पाहियेला सा‍या, वारंवार
त्याचत्याच पुन्हा, आल्या पायांखाली

पान १२०/४५

नाटकी पेहराव, निर्धना घालूनी
राजपुत्र म्हणूनी, हिंडवीले
मुद्रिकेच्या अंगी, बसविले फत्तरा
नाव दिधले हिरा, असे त्यासी
मढ्यात सोडिला, आणूनिया वायू
तयाला मी आयू, समजलो

कुणी यावे, कुणी जावे
प्रेमनीरामध्ये नहावे

पान ११९/४४

त्याच स्थानी आता, यापुढे राहणे
तेथ न लगे जाणे, येथ्नि ही
नव्हे येथे तेथे, आता ते उरेले
जेव्हा तेव्हा झाले, एक मात्र
सत्य-असत्यांची, जाहलीसे गट्टी
येई नदीकाठी, तिचे पात्र
उदयास्त नुरे, माध्यान्हचि, आता
झालासे सर्वथा, अन्तर्यामी

पान ११८/४३

तुला मी विसरलो, कित्येक जन्मांत
तुझ्या न चित्तात, विसर माझा
तुझी हाक होती, नभांना घुमवीत
मलाच अज्ञात, जिचा अर्थ

नाटकाचे झाले, खरेखुरे जग
तोंडावरी रंग, चिकटला
अश्रूंचा जहलो, वारस सदाचा
झाली माझी वाचा, शोकयुक्त

पान ११७/४२

दिलेले ह्रदय, मागिलेस कुणी
न जाई नयनी, अश्रू पुन्हा
उमलले फूल, तारा लकाकला
तेज गंध गेले, विश्वान्तरी
तसे माझे प्रेम, तुला जे वाहिले
ममत्व नुरले, तेथे माझे

अमावस्येचे ते, काळोख चोरुनी
मनाला चित्रूनी, काढिलें त्या

पान ११६/४१

एकदा दोनदा, अनेकदा सदां।
गायिली आपदा, तुझ्या पुढे।
अशा गोष्टी देशी, नीतिमत्ता प्रतिभा।
तयाने जीवाशीं, नसे शांति।
व्हावी एकात्मता, तुझी माझी पूर्ण।
सदा माझे मन, हेंच चिंती। ११६

आकाश हें नील, तुझ्या कटाक्षांनी

पान ११५/४०

उजाडले आज, काही तरी चित्तीं।
अमोल संपत्ति, प्राप्त झाली।
तेजांची भांडारे, खुली झाली सर्व।
पावलें हे पर्व, आनंदाचें।
संपले देहाचे, दास्य ते दीनवाणें।
कुणाचे न देणें, उरे आतां। ११५

चालतांना यावे, अधांतरी ऐसें।

पान ११४/३९

पाहिलेस तेज, परि तो तारक
तुला न ठाऊक, व्हावयाचा
मनी ठेविलीस, सौरभाची भूल
फुले कोठे फूल, परी सांग
ऐकिलेस माझे, जरी प्रेमगीत
ह्रदय हे अज्ञात, असे तुला

ढोलक्याचा नाद, दूर कोठे तरी
येऊनी अंतरी, दुणावे तो

Facebook page

We have a page on facebook "Maharshi Vinod Publications.
You can join us.

श्रीगुरुपादुकोदयस्तोत्रम्


आज मुहूर्तवूं या एक नित्योत्सव।
अद्वैत आमोदें, जेणे फुलेल हें विश्व।
क्षणोक्षण प्रभातेल नवोनव महापर्व।
प्रसादचिन्ह श्री-श्री-श्रीविद्येचें।।१।।

परा, परापरा, अपरा।
श्रीगुरूपुजा ही त्रिशिरा।
विमर्शा माऊलीची ही स्तनदुग्धधारा।
ओष्ठविण्याचा समय हा।।२।।

‘अपरा’ आराधनेंत भेद-ग्रह-स्थिती।
‘परापरा’ अवस्थेंत भेद-अग्रह-वृत्ती।
‘परा’ अवस्थानांत अभेद-स्फूर्ती।
श्रीगुरूपुजेची पादुका ही।।३।।

आदिभान हें परात्परगुरुबीज।
विमर्शशक्ती श्रीशिवा गुरूविद्येची गुह्यशेज।
जीवूजीवूचा पहिला परिव्राज।
गुरूपादुकेचें आलोचन ।।४।।

एक उफराटे अ-कुल ब्रह्मपद्म।
तेथ निष्कलेचे निजशक्तीधाम।
निर्झरले व्यापिनीचे श्यामव्योम।
अमृतमेघ वोसंडला।।५।।

चतुष्कोणी देवतात्म्यांचे उगमस्थान।
बिंदुस्थली अमृतसिद्धीचें अनुभावन।
यथाक्रम आंतर अनुभवांचें अनुस्थापन।
श्रीगुरूविद्येचा सहजाचार हा।।६।।

‘विमर्श’ म्हणजे आदिभानस्थित चित्शक्ती।
पादुकोदय म्हणजे शिवशिवेची साम्यरसस्थिती।
गुरूकृपयैव या भाग्यश्रीची समवाप्ती।
‘गुरूकृपा’ ये नामें जीवू जीवूचें निरवस्थान।।७।।

‘चार’ म्हणजे सोपचार आराधन।
‘राव’ म्हणजे विमर्शशक्तीचें उपयोजन।
‘चरू’ म्हणजे द्रव्यगुणांचे संयोगीकरण।
‘मुद्रा’ या नांवे प्रतीकाचा प्रत्यंगभाव।।८।।

चित्गगन-चंद्रिकेची फेसाळली जान्हवी।
श्रीगुरूकृपेची वेल्हाळली की पान्हवी।
प्रकटली वा नीलाब्जाची श्रीसुषमा अभिनवी।
श्रीपादुकोदय स्तोत्र हें ।।९।।

श्रीनवशुक्तिकांचा सम्यक् समुल्लेख।
येथ दशोपनिषद्रहस्याचे महावार्तिक।
आदिकृपेचा जणुं संतताभिषेक।
श्रीगुरूपादुकोदयस्तोत्रम्।।१०।।

।।इति श्री गुरूपादुकोदय स्तोत्रम्।।
------------------------------

You may keep up to date with our updates by subscribing to RSS feed of this website. RSS Feed is available at www.maharshivinod.org/rss.xml